شهر فرنگ/ نگاهی به پشت پرده جشنواره های جهانی

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر، جشنواره فیلم کن فرصتی بود تا جهانیان، با فرهنگ ایرانی از طریق فیلمی ایرانی آشنا شوند؛ امیر اسفندیاری مدیربخش بین الملل بنیاد فارابی مهمان برنامه شهر فرنگ با اشاره به اهمیت جوایز این جشنواره تصریح کرد: هیئت داوران در جشنواره فیلم کن تنها می توانند 2 جایزه به یک فیلم بدهند، که برای فیلم فروشنده این اتفاق افتاد و فیلم فروشنده توانست جوایز برتر این جشنواره را به خود اختصاص دهد.

این کارشناس سینما در ادامه با اشاره به جایگاه تولیدات سینمایی در عرصه بین الملل خاطرنشان کرد: اگر قرار باشد ایران و ایرانی در جهان شناخته شوند این امر تنها از طریق فیلم میسر است، زیرا فیلمها به آسانی به کشورهای مختلف راه پیدا می کنند و در ذهن مخاطبین که الزاما ایرانی هم نیستند می نشیند و فرهنگ جامعه ایرانی را در عرصه بین الملل تعریف و معرفی می کنند.

او ادامه داد: سینمای ایران در طی 30 سال گذشته افت و خیزهای بی شماری داشته است اما باعث افتخار است که همین سینما در طول این سه دهه در عرصه بین الملل همواره مورد توجه بوده است.

او افزود: برخی از فیلمسازان تنها برای جشنواره ها فیلم می سازند که این امر درست نیست و اتفاقا این دسته از فیلمها هم موفق نبوده اند بلکه فیلمه تنها زمانی موفق هستند که برخواسته از دغدغه های داخلی کشور باشند؛ جشنواره های ممکن است برااس خط مشی سیاسی خاص به فیلمسازان جهت فکری دهند و حتی ممکن است جریانات سیاسی خاصی را هم دنبال کنند؛ اما واقعیت این است که جشنواره ها متاثر از فضاهای داخلی خود هستند از جمله جشنواره بلین که متاثر دغدغه اخیر خود یعنی موضوع آوارگان است.

سعید اللهی دیگر مهمان برنامه با اشاره به موفقیت اخیر اصغر فرهادی در جشنواره کن 2016 گفت: این موفقیت بزرگی برای کشور ماست، ما علاقمند به حضور فیلمهای ایرانی در جشنواره های مطرح جهانی هستیم اما به شرطی که فرهنگی ایرانی در آنجا به نمایش درآید.

این کارشناس سینما در ادامه با اشاره به دیدگاه های مدیران فرهنگی کشور در دهه 60 گفت: دغدغه مدیران فرهنگی کشور در دهه 60 معرفی فیلمهای ایرانی در عرصه بین المللی بود که اتفاقا موفق هم بودند و این دیدگاه به همین صورت باقی ماند و تلاش شد تا برای دهه های 70 و 80 هم تکرار شود؛ حال آنکه جامعه بین الملل نیازمند تنوع و ارتقا در این سطح بود که متاسفانه به وقوع نپیوست.

او ادامه داد: این که ما جشنواره های بین المللی را بدون خط مشی سیاستی خاص بدانیم ساده انگارانه است زیرا حتی در جشنواره فیلم فجر نیز سیستهای خاصی اعمال می شود چطور ممکن است در عرصه بین الملل سیاست خاصی دنبال نشود؟ به نظر می رسد این جشنواره ها برای فیلمسازان حامل پیام خاصی است که اگر فیلمساز بتواند در آن قالب خاص اثری را تولید کند می تواند به یک چنین جشنواره هایی راه یابد و بخت خود را برای کسب جوایز آن جشنواره بیازماید.